In de oud Perzische taal betekende Cappadocië “land van mooie paarden’’ en in de Romeinse tijd waren fokmerries uit Cappadocië zo duur dat er een speciale belasting werd geheven als ze verkocht werden. Een poging Cappadocië letterlijk te beschrijven doet geen recht aan de zweem en mysterie die in het gebied hangt. De parel van Midden- Antatolie is de streek Cappadocië, een betoverend landschap van versteende vulkanische as (geërodeerd tufsteen.) En een niet meer werkende vulkaan, de Erciyes-bergsteekt erbovenuit. Door de vulkanische afzettingen is het een vruchtbaar landbouwgebied. Men verbouwt plaatselijk druiven, abrikozen, kersen, suikerbieten, en kikkererwten.Het landschap van Cappadocië is ongeveer 30 miljoen jaar geleden ontstaan, door het uitbarsten van vulkanen die de grond met as bedekten. Uit deze as vormde zich een erosiegevoelig materiaal, tufsteen, met op sommige plaatsen een laag harde vulkanische rots eroverheen. En in de loop van de tijd sleet het tufsteen weg, waardoor opvallende formaties ontstonden, zoals de ‘’ feeënschoorstenen’’(sommige wel 40 m hoog) bij ÜRGÜP. Het tufsteen was makkelijk uit te bollen om woningen aan te leggen. Ook waren er ondergrondse steden (op sommige plaatsen).Hele woonverblijven, stallen, bronnen, ventilatiesystemen kerken en voorraadkamers.Cappadocië zelf is ongeveer 300 Km2 groot.